انجمن افسردگان گمنام ایران

ایمان مقابل ترس است.

من در این برنامه‌ی بهبودی نیاز دارم ارتباطم را با نیروی برترم حفظ کنم و تعاملات روزانه ام را با این نیرو ادامه دهم، به این طریق در سلامتی و امیدواری رشد خواهم کرد.

ترس، افسردگی را نگه می دارد و آنرا رشد می دهد. ایمان به من این اجازه را می‌دهد که زندگیِ توام با ریسکی را که غم و اندوه در ان وجود ندارد انتخاب کنم ، اگرچه میل و طبیعت من به دنبال راحتی و آسایش موجود درغم و اندوهِ ماندگار می‌ باشد.

درگذشته وقتی که به سمت شرایطی که مرا به وحشت می‌انداخت می‌رفتم احساساتم را  درونم انباشته می‌کردم و همچنین از تجربه‌ی هر هیجان تازه ای که باعث احساس ناراحتی در من می شد ممانعت می‌کردم. من  در حال درک این هستم  که هر چه خودم را بیشتر بیان و ابراز ‌کنم و با دیگران احساسات ناراحتی وغمگینی  که به نظر می‌رسد از زمان کودکی‌ام مانند بلا و طاعون با من بوده‌اند را مشارکت ‌کنم، احساس خوشی و امید بیشتری خواهم کرد.