من اغلب در مورد خودم فکر میکنم از نظر روانی معیوب هستم و این به دلیل راهی است که غمگینی ام نمیگذارد که احساسی از تسلط بر زندگی ام داشته باشم. غم و اندوهم مرا در دنیای کوجک نشخوار اینکه چقدر بی ارزش و بد هستم رها میکند.
من از دوازده قدم سپاسگزارم که کمکم میکند ببینم در غم و ناراحتی خودم تنها نیستم. من با زمان و کار میتوانم از این غم و اندوهی که با ناهوشیاری در طول زمان ایجادش کرده ام، بیرون آیم. هر چه بیشتر پیام امید و اینکه چگونه دوازده قدم برای من کار میکند را برسانم، احساسم در مورد خودم بهتر میشود. در واقع من با کمک به دیگران، به خودم کمک میکنم.
من فکر میکنم صداقت چندانی نخواهم داشت اگر بگویم نیازی به تایید یا ستایش دیگران ندارم. مشکل اینجاست که من هیچوقت نمیخواهم به احساسات دیگران آسیب بزنم. من میترسم حرفی بزنم که طرف مقابل دوست ندارد آنرا بشنود. من احساس گناه میکنم از اینکه گاهی اوقات مجبور میشوم با دوستم موافقت نکنم و تا چند روز خودم را به خاطر آن اذیت و سرزنش میکنم. آیا این مسئله یک ایراد است؟ من اکنون میدانم که در درجه اول نیاز به ستایش و تایید خودم دارم. این مهمترین مسئله است و در صدر تایید دیگران قرار دارد.
آدرس تمام سایتهای اصلی ، شماره تلفن خرید نشریات ، ایمیل و کانالهای رسمی برای تماس با انجمن افسردگان گمنام در این وبلاگ درج شده است.